banaan

Wordt de banaan het volgende slachtoffer van monocultuur?

Steeds meer wetenschappers waarschuwen voor de negatieve effecten en gevaren van monoculturen in de landbouw. Omdat ze de ecologische systemen van de aarde onomkeerbaar dreigen te beschadigen maar ook omdat hele soorten gewassen er plotsklaps mee kunnen verdwijnen. Wat is er juist aan de hand en hoe valt dat op te lossen?

Simpel gezegd, een monocultuur is één enkel gewas dat herhaaldelijk op hetzelfde land geteeld wordt. De belangrijkste gewassen die als monocultuur geteeld worden, zijn meestal granen (mais, tarwe of rijst), voedergewassen (alfalfa of klaver) en vezels (katoen). Maar ook bananen zijn een mooi voorbeeld van monocultuur. Om de optimale opbrengst ervan te garanderen, hebben bedrijven speciale stammen van die gewassen en speciale meststoffen en pesticiden vervaardigd. Door die technologische vooruitgang in het perfectioneren van monoculturen, kunnen die gewassen nu bijvoorbeeld groeien op plekken waar dat van nature moeilijk of zelfs onmogelijk was. Ze zijn ook meer bestand tegen ziektes, tout court weerbarstiger en in sommige gevallen zelfs voedzamer.