scrollTop top

Sanna for president

Sanna Marin stond de voorbije weken in het voetlicht van het internationale politieke toneel. Op haar 34ste is ze de jongste premier ter wereld, en ze is een vrouw, wat haar automatisch al een witte raaf maakt. De verplichte klasfoto van de voorbije bijeenkomst van de Europese Raad bevestigt dat, met een bedroevende score van 5 vrouwen op 32 mannen. We zijn ondertussen nochtans al 2020. 

Premier Marin heeft een regering opgebouwd met vier andere coalitiepartners, met telkens een vrouw aan het hoofd; drie van hen zijn dertigers. Dat was al meer dan voldoende voor het halen van de internationale krantenkoppen, maar Marin valt ook op door haar achtergrond. Ze groeide op in een regenbooggezin met twee mama’s die het niet breed hadden en ze was de eerste in haar familie die een universitair diploma haalde. Na haar studies ging ze aan de slag in een supermarkt, wat trouwens bij de minister van Binnenlandse Zaken van Estland de intelligente commentaar ontlokte dat het ver gekomen is ‘als kassiersters een land mogen leiden’. OK, boomer. 

Volgens waarnemers is het echter geen toeval dat net Finland als een van de weinige landen ter wereld een progressieve, jonge, vrouwelijke leider heeft. Finland – al twee jaar op rij verkozen tot gelukkigste natie ter wereld – was het eerste land dat vrouwen stemrecht gaf, en dat in 1906 (België volgde pas 42 jaar later). Het land wordt door links vaak beschouwd als een soort van Utopia – of toch als een prachtig voorbeeld van wat een gulle, sociaalliberale regering kan bereiken. Hun zwaar gesubsidieerde onderwijssysteem is een van de beste ter wereld, en het land test als een van de eerste het idee van een universeel basisinkomen. Finland formuleerde ook een van ’s werelds meest ambitieuze klimaatvoornemens, namelijk om tegen 2035 volledig CO2-neutraal te zijn.

Marin treedt met haar benoeming in de voetstappen van een andere jonge, progressieve vrouw: Jacinda Ardern was 37 toen ze eerste minister van Nieuw-Zeeland werd. Is het toeval dat deze twee landen, beide gepercipieerd als progressieve lichtbakens, allebei een vrouw aan het stuur hebben? Beide vrouwen zijn ook ‘al’ de derde vrouwelijke premier van hun land. 

Uiteraard geeft vrouwelijk leiderschap geen garantie op een progressief beleid van een land of partij. Kijk maar naar May, Merkel of Le Pen. Of Thatcher. En vrouwelijke politici zijn per defi nitie ook niet meer liberaal, sociaaldemocratisch of groen dan hun mannelijke collega’s. Maar in een tijd waarin het politieke deeg van zoveel landen in de machogietvorm van Johnson en Trump gegoten wordt, is het zeer verfrissend dat Finland en Nieuw-Zeeland ons eraan herinneren dat er wel degelijk alternatieven zijn. Net zoals Greta Thunbergs leiderschap nieuwe energie gegeven heeft aan de klimaatbeweging, is het een goede zaak dat een nieuwe generatie jonge vrouwelijke leiders opstaat en mee vorm geeft aan de wereld van morgen.  

Vele ogen zijn dus gericht op Sanna Marin. Gelukkig kreeg ze alvast een gouden raad van haar Maleisische collega Mahathir Mohamad, die met zijn 94 lentes de oudste eerste minister van de wereld is: ‘Vraag advies aan oude mensen, maar hou vast aan je idealen.’

Famke Robberechts

Corona Virus Update

  • Wereld
  • Aantal
    besmettingen
    31.016.799
  • Aantal
    doden
    960.634
  • België
  • Aantal
    besmettingen
    102.295
  • Aantal
    doden
    9.948
Biden vs Trump
AMERIKAANSE VERKIEZINGEN
Volg het hier LIVE elke dag