scrollTop top
Alexander De Croo (Open Vld) en Frank Vandenbroucke (Vooruit)

Boem, paukeslag: De Croo begraaft Veiligheidsraad én forceert duidelijke breuk in crisiscommunicatie

Alexander De Croo (Open Vld) en Frank Vandenbroucke (Vooruit) – Isopix

Met krachtige en heldere communicatie, na afloop van een Overlegcomité, en geen Nationale Veiligheidsraad, zet de regering De Croo meteen een andere toon en stijl in de aanpak van de coronacrisis. En misschien nog belangrijker: de beslissingslijnen zullen voortaan simpeler en zuiverder lopen, via het Overlegcomité. Dat maakt de deelstaten, met name Vlaanderen, veel geruster. De populaire pers reageert in overtreffende trap: het contrast met de vorige aanpak, van het rommelige kabinet Wilmès, kan moeilijk groter zijn. En dat was net waar men naar op zoek was: een stijlbreuk.

In het nieuws: Een stevige verstrenging van de maatregelen tegen corona.

De details: Een loepzuivere persconferentie zet de toon.

  • ‘Nieuwe leiders, nieuwe stijl, nieuwe maatregelen’, zo kopt Het Laatste Nieuws enthousiast. ‘En deze keer zijn zelfs de experts tevreden’, zo voegt Het Nieuwsblad toe. Het is lang geleden dat dergelijke kranten nog zo enthousiast waren over het optreden van de politiek in de coronacrisis.
  • ‘Ons land is in goede handen’, zo kopte Het Laatste Nieuws ooit aan het begin van de coronacrisis, over Sophie Wilmès (MR) en Maggie De Block (Open Vld), om later compleet terug te moeten komen op die woorden. De manier waarop de vorige premier communiceerde, en breder, waarop ze met haar regering de aanpak van de coronacrisis organiseerde, kan samengevat worden met één beschrijving: het was een rommeltje.
  • Daarvan waren de Vivaldisten zich goed bewust: al tijdens de regeringsvorming, en bij het uittekenen van een nieuw project, werd meermaals benadrukt dat er een stijlbreuk moest komen, en een compleet andere communicatieaanpak nodig was in de coronacrisis.
  • Die kwam er ook: een simpele, heldere persconferentie, na een bijeenkomst met de deelstaten in het Overlegcomité, zette gisteren in de vooravond de toon.
  • De regels zijn plots simpeler: vier is het magische getal voortaan. Thuis mag je nog vier mensen ontvangen en ook op café mag je met vier. Dichter contact, zoals knuffelen: opnieuw met drie andere personen maximum. De nieuwe premier kreeg het helder uitgelegd, in Nederlands en perfect Frans.
  • Naast hem, in een glansrol: Frank Vandenbroucke (Vooruit), de vicepremier en minister van Volksgezondheid. Hoewel die het erg professoraal en didactisch aanpakte (een beetje tot schrik van collega-regeringsleden), was er toch de nodige empathie en toegankelijke taal in z’n discours. ‘Zeer spijtig, maar ook zeer noodzakelijk.’
  • Bovendien ‘bezet’ de politiek nu wel echt het terrein. Zo was Vandenbroucke alweer aanwezig vanmorgen op Radio 1, om daar de regels duidelijk te maken. Daarbij benadrukte hij opnieuw ook de handhaving: heldere communicatie, maar ook strenger laten naleven wat beslist is.
  • Dat had ook Jan Jambon (N-VA), de Vlaamse minister-president, even tevoren op Radio 1, onderstreept: wat De Lijn betreft, komt het alvast neer op stevigere controle.
  • Die ‘bezetting’ van de communicatie, aanwezig zijn, is niet zonder reden: het was net het ultieme argument van het kransje virologen en ‘experts’ om hun veelvuldige mediaoptredens te vergoelijken. ‘Wij gaan naar de studio’s, omdat de politiek niet wilde of durfde‘, zo lieten die meermaals optekenen.
  • Vanmorgen was Erika Vlieghe opnieuw op Radio 1, om de mening van de virologen nog eens te verkondigen. Maar zij werd tot twee maal, en behoorlijk kordaat, door de politici na haar ‘gecorrigeerd’:
    • De virologe had immers gesteld dat ook op restaurant de regels strenger zouden worden: ‘Met alle respect voor mevrouw Vlieghe, maar voor de restaurants verandert er niets: je mag daar met tien mensen rond één tafel gaan zitten. Je hebt immers maar contacten met vier mensen rondom je. En we houden het sluitingsuur van één uur daar’, zo stelde Jambon.
    • En ook over de fameuze barometer, met verschillende kleurencodes, waar het adviesorgaan Celeval aan werkt, kreeg ze een reprimande op haar bord. Daarover had ze gezegd dat die toch binnen een week klaar zou zijn. ‘Die barometer is buitengewoon belangrijk, die hangt voor lang aan de muur: daar gaan we elke dag naar kijken. Dan is het niet de bedoeling om daar achteraf nog iets aan te veranderen. En daar zijn grote gevolgen aan verbonden. We moeten dat dus zeer zorgvuldig doen’, zo liet Vandenbroucke zich niet vastpinnen op een timing.

De essentie: De Croo verschuift met één pennentrek het beslissingsniveau. De gevolgen zijn groot.

  • Veel belangrijker dan de nieuwe toon of stijl: het orgaan waar de beslissingen in genomen worden. In de periode van Wilmès werd de Nationale Veiligheidsraad, in wezen een federaal orgaan, opgekrikt tot een soort superregering, een entiteit die in praktijk boven de federale regering, maar ook boven de deelstaten zweefde.
  • Alleen, de verhoudingen waren er behoorlijk zoek: vanuit de federale regering zetelden niet alleen de premier en de vicepremiers, maar ook nog vakministers zoals die van Binnenlandse Zaken of van Economie, terwijl voor de deelstaten enkel de minister-presidenten aanschoven. Zeker in de communicatie had dat gevolgen: zowat elke minister moest op een bepaald ogenblik zijn of haar plekje onder de zon, waardoor naast een bij momenten zwakke premier, er een hele kakofonie ontstond.
  • Bovendien groeide vanuit de deelstaten grote frustratie: waarom mochten zij enkel aan tafel met één persoon, omringd door een hele batterij aan federale verantwoordelijken, terwijl het wel over domeinen als Welzijn en Onderwijs ging, twee bevoegdheden die expliciet bij de deelstaten horen?
  • ‘Ook al heeft Wilmès het altijd correct proberen spelen, het was organisatorisch en praktisch soms echt een ramp‘, zo is vanuit de Vlaamse regering te horen over de vorige periode.
  • Daarnaast viel bovendien meer en meer de schaduw van de experten over die Veiligheidsraad, via de adviesorganen van de GEES, en later Celeval. In de media zetten zij druk, door hun mening/advies vaak al op voorhand bekend te maken, en zo intern door te drukken.
  • Premier De Croo kreeg uiteindelijk het plan erdoor om voortaan via het Overlegcomité te werken, ondanks wat aarzeling van z’n coalitiepartners in Vivaldi.
  • Dat Overlegcomité bestaat al veel langer, om moeilijke dossiers tussen de verschillende regeringsleiders van het land te bespreken. Maar vandaag heeft het wel een paar manifeste voordelen:
    • Er is een uitzuivering van wie nu aanschuift: naast de premier zitten er dus nog vijf federale ministers, waaronder Vandenbroucke, maar ook de minister van Binnenlandse Zaken Annelies Verlinden (CD&V), en de vicepremiers Pierre-Yves Dermagne (PS) en Georges Gilkinet (Ecolo). Voor Vlaanderen is er Jambon, maar ook viceminister-president Hilde Crevits (CD&V) die meekwam. Elio Di Rupo (PS) is er voor Wallonië, Rudi Vervoort (PS) voor Brussel en Pierre-Yves Jeholet (MR) voor de Franse Gemeenschap.
    • Anders dan bij de Nationale Veiligheidsraad biedt dat comité als voordeel dat de deelstaten volwaardig hun agendapunten aandragen: het is dus veel meer een ‘gelijkwaardig’ orgaan dan de Veiligheidsraad. Onnodig te zeggen dat de opluchting in de Vlaamse regering groot is.
    • Wat daar bovendien speelt: Jambon en De Croo waren in de Zweedse ploeg jarenlang strijdmakkers. Het was immers in het kernkabinet vaak Open Vld en N-VA tegen CD&V en MR. Om maar te zeggen: de relatie tussen beiden is goed, zo is te horen.
    • Door het gebruik van het Overlegcomité wordt de band met de experten ook administratief wat meer doorgeknipt: zij rapporteren aan de Veiligheidsraad, die blijft bestaan. Maar de beslissingen worden voortaan zuiver door de politiek genomen, in dat Overlegcomité.
    • Meteen zijn de deelstaten dus nu gelukkig: zij stijgen in waarde. Niet onbelangrijk voor de Vivaldi-ploeg, die absoluut wil vermijden binnen de kortste keren in een soort ‘vechtfederalisme’ te vervallen, zeker met de Vlaamse regering. ‘Dit is een slagkrachtiger orgaan, ik had er al een tijdje op aangedrongen. Dus dat is wel een geruststelling’, zo reageerde Jambon tevreden op Radio 1 op de ‘upgrade’ van het Overlegcomité.
    • Ook Jambon gaf overigens nog een tikje naar de experts, die nu wat meer buitenspel staan: ‘Het Celeval is een wettelijk orgaan, gisteren hebben wij ook gewerkt op basis van de adviezen van Celeval. Dat is waardevol, zeker nu er een andere samenstelling is, met mensen die ook oog hebben voor de economie. Maar het beslissingsorgaan zal het Overlegcomité zijn.’

The big picture: De politiek neemt opnieuw de overhand, en dat was hoe dan ook nodig.

  • In maart nam de gehele politieke klasse, met uitzondering van de extreme partijen Vlaams Belang en PVDA, een ongeziene beslissing: ze schaarden zich achter volmachten voor een minderheidskabinet, om zo premier Wilmès en haar ploeg toe te laten de crisis deftig aan te pakken. Behalve N-VA, gaf ook elke andere partij haar vertrouwen aan die regering Wilmès II: het moet van de Tweede Wereldoorlog geweest zijn dat een regering dergelijk breed vertrouwen kreeg in de Kamer.
  • Het resultaat was meer dan bedroevend:
    • De zogenaamde ‘superkern‘ waarop de voorzitters die steun gaven met de regering overlegden, werkte voor geen meter.
    • Maar ook binnen de regering ging men over tot vreemde praktijken: om de haverklap waren er digitale kernkabinetten, waarop eindeloze discussies maar kabbelden. De spanning intern nam toe.
    • Er ontstond bovendien een zeer kwalijke gewoonte om bij cruciale beslissing veel te zwak en warrig te communiceren, met een ellenlange powerpointpresentatie van de toenmalige premier als dieptepunt.
  • Die machteloosheid van de politiek had bovendien nog een bijkomend effect: de ‘experten’ gingen disproportioneel wegen op het publieke debat, en vooral bij de populaire media, waar ze als orakels om de haverklap verschenen. Zeker de economische gevolgen van de coronamaatregelen raakten zo helemaal ondergesneeuwd, met nochtans dramatische gevolgen voor hele sectoren van dien.
  • Daartegenover stond een analyse die bij alle tenoren van de Wetstraat de afgelopen maanden gemaakt werd: een nieuwe regering zou het heft opnieuw fel in handen moeten nemen, en het helemaal anders moeten doen dan het noodkabinet van Wilmès.
  • Met de breuk die De Croo en Vandenbroucke gisteren forceerden, zowel communicatief als qua beslissingsproces, zet het duo een eerste stap. Daarmee neemt ze de verantwoordelijkheid vol op zich, wat politiek gezien wel eens zeer lucratief zou kunnen blijken. In een pak Europese landen schoten de leiders, die op krachtige manier de crisis het hoofd konden bieden, omhoog in de peilingen. Het meest bekende voorbeeld: Angela Merkel, die piekt in de peilingen.
  • Overigens doen ze dat met steun van die Vlaamse regering, de analyse die men daar maakte was dezelfde als federaal: de experten hadden een veel te grote plaats ‘gepakt’ in het debat. Alleen slaagde de Vlaamse regering er niet in om daar op eigen houtje door te komen. Via het Overlegcomité wil men dat voortaan dus wel doen. ‘Dat Jambon vanmorgen Vlieghe moest corrigeren op de radio, is wel al veelzeggend’, zo is daar te horen.
  • Maar tegelijk is daarmee uiteraard de match niet gespeeld: niet elke leider profiteert van een ‘crisisbonus’. Zo raakt Emmanuel Macron maar niet af van z’n barslechte populariteitscijfers.
  • Hoe dan ook: de regering De Croo I heeft één groot voordeel vandaag, met name die vorige regering. Alle vergelijkingen in de Wetstraat zijn immers relatief, en zeker in Vlaanderen ligt de lat waaronder Wilmès II doorging, bijzonder laag. De laatste persconferentie die de vorige premier hield, was daarbij tekenend. VRT-coryfee Ivan De Vadder noemde die zonder verpinken ‘een van de meest zinloze persconferenties ooit’: daarmee was het punt onder de vorige periode wel gezet.
  • Krijgt deze federale regering dus die communicatie voor mekaar, en op langere termijn de hele aanpak in de crisis, dan heeft ze al een heel eind afgelegd om van Vivaldi een succes te maken. In tussentijd is het afwachten naar hoe De Croo en zeker ook Vandenbroucke gaan scoren in de lijstjes van populairste politici: bij de N-VA mogen ze toch reden hebben om zenuwachtig te worden.

Ook beslist: We krijgen een blauwe regeringscommissaris voor corona, die het verlengstuk moet zijn van dat Overlegcomité.

  • Tijdens de verdeling van de ministerportefeuilles werd het in de marge wel al vermeld: zou de post van coronaregeringscommissaris ook meetellen op een of andere manier? Dat bleek niet het geval, vandaag gaat de post wel naar een topambtenaar met blauwe stempel.
  • Dat er behoefte was aan zo één man of vrouw, die al het coronabeleid zou bundelen, en met krachtige hand optreden, daarbij alles centraliserend, daar was iedereen het wel over eens tijdens de regeringsonderhandelingen. In het regeerakkoord staat de rol zo omschreven: ‘Om de afstemming van het gezondheidsbeleid van de federale overheid en dat van de deelstaten te verzekeren’.
  • Maandag koos het Overlegcomité, dat toen al een eerste keer bijeenkwam om de grote lijnen te bespreken, voor Pedro Facon, een topambtenaar van de FOD Volksgezondheid, die van 2014 tot 2017 de kabinetschef was van Maggie De Block (Open Vld) op Gezondheidszorg. Daarvoor werkte Facon acht jaar bij het Riziv.
  • Facon werkte zich tijdens de coronacrisis in de kijker, hij was de man die als directeur-generaal op Volksgezondheid een spreidingsplan voor de ziekenhuizen uitwerkte.
  • Maar hij toonde in de parlementaire commissie rond corona van het Vlaams Parlement ook het achterste van z’n tong: ‘Ik geloof wel dat de ministers op elk niveau hun werk goed wilden doen, maar ik denk dat de structuur van dit land maakt dat individuen minder goed functioneren. Als er één iets is wat de crisis heeft geleerd, dan is het dat het bevoegdheidssysteem moeilijk werkbaar is en dat dat in een crisis dubbel zo hard een impact heeft.’
  • Toen al pleitte de topambtenaar in feite voor de job die hij nu zelf gaat invullen: ‘Een structuur waarbij één iemand als een soort piloot de coördinatie en verantwoordelijkheid op zich kan nemen, ook al is gezondheidszorg de facto een gedeelde bevoegdheid.’
  • Dat moet er nu dus komen, onder de duidelijk auspiciën van dat Overlegcomité. Op die manier geven de deelstaten hun bevoegdheden niet op, maar gaat men wel alles beter afstemmen. In het voorjaar nog waren de deelstaten bijvoorbeeld niet bereid om de crisis in de woonzorgcentra ‘interfederaal’ te laten coördineren, zoals Facon toen al voorstelde. Vlaanderen, Brussel en Wallonië hielden zelf de touwtjes in handen.
  • In ruil voor meer coördinatie krijgen de deelstaten de garantie dat wat op het Overlegcomité wordt beslist, ook federaal loyaal wordt uitgevoerd. ‘Jan en Alexander hebben duidelijke afspraken gemaakt maandag. In plaats van het federale kluwen van organen, met Celeval, maar nog een heleboel andere comités, wordt die regeringscommissaris in feite de spreekbuis van het Overlegcomité, en dus ook de deelstaten’, zo is bij de Vlaams regering te horen.
  • Vandaar ook dat men nog niet zomaar overgaat tot de goedkeuring van een ‘barometer’: die moet zorgvuldig met de deelstaten afgestemd worden, waarbij op de domeinen die bij de regio’s zitten, zoals Sport, Cultuur en Toerisme, ‘hun werk gerespecteerd wordt’.
  • Geen ‘bevoegdheidsoverschrijdingen’ dus, benadrukt men op het Vlaamse niveau. Maar tegelijk heeft De Croo duidelijk meteen een belangrijke pacificatie met Jambon en Di Rupo bewerkstelligd: ‘Ieder regelt z’n eigen brol, maar we moeten ervoor zorgen dat het gecoördineerd wordt, met één aanspreekpunt’, klinkt het daar bevestigend. Een belangrijke stap voor het in praktijk brengen van De Croo z’n voornemen om voortaan ‘te gaan samenwerken’: de Vlaamse regering ligt al niet dwars.

Belangrijk: Welke kabinetschefs duiken op in Vivaldi?

  • Een regering, dat is meer dan een groep van ministers en toegevoegde staatssecretarissen. Daarachter gaat een hele groep mensen schuil die de kabinetten bevolken. België kent, bijvoorbeeld in tegenstelling tot Nederland, een sterke cultuur van ‘beleid’ maken op die kabinetten, die stevig bevolkt zijn.
  • Heeft een minister bij de noorderburen maar een kernentourage, en worden beleidsplannen daar grotendeels op de administraties uitgetekend, dan is dat hier helemaal omgekeerd: de bovenbouw van de administratie wisselt mee met de regering.
  • De absolute onderkoning, de schaduwminister zo u wil, is de kabinetschef onder elk politiek kopstuk. Een paar namen die ooit in de Wetstraat passeerden, zijn vandaag bijna legendes: Jannie Haeck (ooit kabinetschef van Johan Vande Lanotte, vandaag baas van de Nationale Loterij), Hans D’Hondt (kabinetschef van Yves Leterme, vandaag baas van de FOD Financiën) en voor hen Luc Coene of Johan Vande Lanotte (Vooruit) en Jean-Luc Dehaene (CD&V) zelf. Die laatste twee waren eerst kabinetschef, en werden later minister.
  • Wie zijn nu ‘de KC’s’, of kabinetschefs, van Vivaldi? En wat kunnen we daaruit leren?
  • Bij de PS, de grootste coalitiepartner, valt meteen op dat de Franstalige socialisten breed kunnen rekruteren. De PS is een machtspartij, en heeft een erg groot netwerk van experten.
    • Voor Pierre-Yves Dermagne, de vicepremier, is er Christophe Soil, die Algemene Zaken gaat doen. Hij komt over van het planbureau Perspective van het Brussels gewest, waar hij directeur-generaal was. In de regering Di Rupo was hij al kabinetschef van de vicepremier en van Sociale Zaken. De econoom geldt als een bolleboos, die ook op Harvard passeerde als onderzoeker.
    • Dermagne neemt daarnaast op z’n bevoegdheid Werk een donkerrode figuur: Florence Lepoivre, de directrice van de Algemene Centrale van de FGTB, de rode vakbond. Ideologisch is de lijn daar dus wel duidelijk.
    • Carine Lalieux, die Pensioenen gaat doen, neemt Pierre Provost als kabinetschef. Ook die man is erg beslagen: een bolleboos uit de stal van Elio Di Rupo, die daar jaren op het kabinet van de premier meedraaide, en mee de financieringswet uittekende. Hij werkte telkens als financieel expert, onder meer ook op PS-kabinetten voor de Brusselse regering.
    • Op Defensie, bij Ludivine Dedonder, komt Jamil Araoud. Dat is de erg discrete directeur-generaal van het BPV, of in het Frans, BSP, het Brusselse Preventie & Veiligheid: een soort overkoepelende veiligheidsdienst voor het Brussels Gewest. Een opvallende keuze, een erg ‘politieke’ KC dus, op een departement als Defensie.
    • Thomas Dermine tenslotte, zelf een bolleboos van de PS, die het tot staatssecretaris schopte van Relance, kiest voor Amaury Caprasse, een jong talent dat overkomt van de Waalse kabinetten, waar hij het Waalse Marshallplan voor het economische uitzette. Dat moet hij nu dus federaal gaan doen.
  • Bij Open Vld kiest men opvallend voor de oude getrouwen.
    • De twee kabinetschefs van premier De Croo waren al bekend: Ruben Lecok keert terug van Egon Zehnder, de headhunter, om Algemene Zaken te doen, en Peter Moors komt terug als baas van de FOD Buitenlandse Zaken, om de buitenlandpolitiek uit te tekenen.
    • Bij vicepremier Vincent Van Quickenborne is het nog kijken wie hij neemt.
    • Staatssecretaris voor Begroting Eva De Bleeker neemt een specialiste van het Rekenhof, Lieve Schuermans. Zij heeft ruime ervaring, onder meer ook op de bevoegdheid Financiën in de Vlaamse regering, toen nog bij Annemie Turtelboom.
  • Bij CD&V zijn er gloednieuwe namen als ministers, maar is het tegelijk een lichting oude bekenden op de post van kabinetschef.
    • Bij vicepremier Vincent Van Peteghem blijft Eddy Peeters de kabinetschef voor het Algemeen Beleid. Peeters gold, zeker in de periode van de Zweedse regering, als een man van de linkervleugel bij CD&V, die z’n vicepremier op een dissidente koers zette binnen de regering.
    • Voor z’n departement Financiën rekent Van Peteghem op Filip Van de Velde, iemand met ruime ervaring, eerst als inspecteur van Financiën, later op allerlei CD&V-kabinetten, waarvan de laatste jaren bij de vicepremier.
    • Annelies Verlinden, nieuwkomer op Binnenlandse Zaken, zou met ervaren rot Ludwig Van der Veken, die overkomt van bij Pieter De Crem, gaan werken. Ook Thomas Sterckx, die ook op de kabinetten van CD&V in de Vlaamse regering werkte, en mee overkomt van advocatenkantoor DLA Piper, zou kabinetschef worden bij Verlinden.
    • Sammy Mahdi rekent op Asiel en Migratie op de ervaren Nicole de Moor, die onder meer als onderzoeker aan de UGent al werkte op het asielbeleid, voor specialist te worden op de kabinetten van de vicepremier in de Zweedse regering.
  • Bij Vooruit moeten nog een pak namen ingevuld worden.
    • Met spijt in het hart laat voorzitter Conner Rousseau z’n rechterhand Inti Gheysels gaan, de baas van de studiedienst van Vooruit. Hij wordt de kabinetschef Algemene Zaken bij Frank Vandenbroucke, die zo wel een bijzonder korte lijn met de partij behoudt.
    • Voor Meryame Kitir, op Ontwikkelingssamenwerking en Grote Steden, waren er nog geen namen.
  • Bij Groen kiest men mogelijk voor de ervarenheid van een oud-partijvoorzitter.
    • Opvallende naam die opduikt, om Petra De Sutter, de nieuwe vicepremier die nog nooit op het federale niveau werkte, bij te staan: Els Van Weert. Zij was ooit voorzitter van Spirit, de kartelpartner van de toenmalige sp.a, een linkse opvolger van de Volksunie. Maar misschien in deze job belangrijker: ze was staatssecretaris voor Duurzame Ontwikkeling in de federale regering van Guy Verhofstadt (Open Vld) tussen 2004 en 2007. Haar naam werd bij het kabinet De Sutter nog niet bevestigd: ‘Niets is al officieel’, klinkt het daar.
    • Bij Tinne Van der Straeten, op Energie, is er nog geen naam.
  • Voor de MR zijn er een paar vaste namen.
    • Zo duikt Gerald Duffy weer op, als kabinetschef Algemene Zaken bij vicepremier Sophie Wilmès. Duffy is een echte routinier, die al bij Charles Michel (MR) de kabinetschef van de premier was, en dat bleef onder Wilmès.
    • Daarnaast is er Damien Van Eyll, de communautaire specialist van de MR, die al meegaat van in de tijd van gewezen MR-voorzitter Louis Michel.
    • Bij David Clarinval, minister van Middenstand, duikt een andere oude bekende op: Christine Lhoste. Zij maakte in 2014 de overstap naar het kabinet van Willy Borsus, die toen dezelfde bevoegdheid had. Lhoste was de secretaris-generaal van de UCM, de Franstalige Unizo.
    • Mathieu Michel, de broer van en staatssecretaris voor Digitalisering, neemt Laurent Taildeman, die overkomt van het kabinet van de vicepremier.
  • Bij Ecolo alleen maar nieuwe namen.
    • Net als bij Groen is het allemaal nieuw voor Ecolo. Als kabinetschef van Georges Gilkinet, de vicepremier, komt er Gregory Van Lint, een eerder onbeschreven blad, die er wel 20 jaar dienst binnen Ecolo heeft op zitten.
    • Op Mobiliteit is er Patrick Balcaen, die overkomt van de Brusselse kabinetten van Ecolo.
    • Voor Zakia Khattabi, die minister van Klimaat is, was nog niet duidelijk wie kabinetschef zou worden.

Om te volgen: Een smerig spel bij de MR, waar men vuile was blijft buitenhangen.

  • Net nu Georges-Louis Bouchez (MR) een hele voetbalploeg rond hem heeft gehad om hem in te tomen, met een nieuwe structuur van de G11 bij de MR, komt er meer nieuws naar buiten.
  • Denis Ducarme en Christine Defraigne klagen aan dat zij benadeeld zijn in de voorzittersrace in 2019. Immers: de facturen van de kiescampagne om het voorzitterschap, kosten die Bouchez maakte om verkozen te raken, zijn betaald geweest door de partij zelf. Een voorrecht dat Ducarme en Defraigne niet genoten. Zij dienen klacht in bij het interne arbitragecomité van de partij.
  • Het gaat om niet zo spectaculaire bedragen, 300 euro voor een zaaltje, en dik 800 euro om wat folders te betalen. Later werden die bedragen van het loon van Bouchez afgetrokken. Het feit dat het lekt, en dat Bouchez zich nu moet verdedigen, maakt hem nog meer aangeschoten wild.
  • Maar zelf doet de MR-voorzitter alsof z’n neus bloed. ‘Die bedragen zijn nadien van mijn wedde afgetrokken. Ik heb alle regels gerespecteerd. Ze zijn op de hoogte van alles. Ik bied totale transparantie. Wat is het probleem dan?‘, zo reageerde hij, uiteraard op Twitter.
Biden vs Trump

Amerikaanse verkiezingen live

Nog >>
  • Wie wint de Amerikaanse verkiezingen?

    Biden vs Trump

Corona Virus Update

  • Wereld
  • Aantal
    besmettingen
    45.011.246
  • Aantal
    doden
    1.180.948
  • België
  • Aantal
    besmettingen
    392.258
  • Aantal
    doden
    11.308